Kościół św. Andrzeja i św. Barbary

Kościół św.Barbary i św.Andrzeja - ołtarz
Kościół św.Barbary i św.Andrzeja - ołtarz

Znajdujący się u zbiegu ulic św. Barbary i św. Augustyna, kościół zwany potocznie kościołem św. Barbary, zbudowano w latach 1637-1642, z inicjatywy prowincjała O.O. Paulinów – Andrzeja Gołdonowskiego, w stylu barokowym z elementami gotyku.

Podczas najazdu Szwedów w 1655 roku kościół został zniszczony, następnie odbudowany i przebudowany w XVIII i XIX wieku. Pierwotnie, jako jednonawowy, wzbogacił się o boczne nawy w postaci kaplic.

Sklepienia nawy głównej kościoła są typu kolebkowego z gurtami (łuki przyporowe z cegły lub kamienia wsparte na dwóch słupach, podtrzymujące i wzmacniające sklepienie budowli) i lunetami (element sklepienia w postaci poprzecznej kolebki przenikającej się z kolebką sklepienia głównego w celu umożliwienia wykonania okna lub drzwi), wieża zaś zwieńczona jest barokowym hełmem (rodzaj więźby dachowej). Wystrój wnętrza jest barokowy.

Obok kościoła znajduje się, wzniesiona równocześnie z kościołem) plebania, która niegdyś pełniła funkcję nowicjatu o.o. paulinów. Bijące przy kościele źródło, według tradycji, ma ponoć moc uzdrawiania. Wodą z niego obmyto sprofanowany obraz Matki Boskiej.

Janusz Karlikowski na podstawie: B. Snoch, Mały leksykon Częstochowy, TPCz, Częstochowa 1996

Zapraszamy do obejrzenia albumu ze zdjęciami wnętrz na naszym fanpage »»»

Zobacz też...