Filmowa podróż do Częstochowy lat 50.

Ekran kina OKF Iluzja
Ekran kina OKF Iluzja

Popołudnie ostatniej niedzieli maja odbyło się m.in. pod znakiem Częstochowskiego Festiwalu Filmowego, w trakcie którego premierę miał film „Częstochowa, lata 50-te” Krzysztofa Kasprzaka

W 2017 roku odbyła się już czwarta edycja lokalnego „Festiwalu Filmów Dokumentalnych Moja Mała Ojczyzna w Częstochowie im. Braci Krzemińskich”. Nadal raczkujące wydarzenie filmowe na kulturalnej mapie miasta obfituje w produkcje związane tematycznie z naszym miastem. Także nie było lepszej okazji do premiery kolejnego obrazu Krzysztofa Kasprzaka o Częstochowie określonej dekady. Tym razem przyszła pora na lata pięćdziesiąte XX wieku.

Lwowski pierwiastek

Krzysztof Kasprzak (fot. Multimedia Happy End)

Krzysztof Kasprzak (fot. Multimedia Happy End)

Widzowie zgromadzeni w sali projekcyjnej Ośrodka Kultury Filmowej „Iluzja” odbyli podróż do pierwszej pełnej dekady powojennej Częstochowy – miasta krystalizującego się na nowo. W ramach Planu Sześcioletniego znacząco rozbudowano hutę stali założoną przez Jana Hantke, funkcjonującą po wojnie, jako Huta Częstochowa, a po jubileuszu urodzin jedynego Prezydenta PRL Huta Bieruta oraz zakłady włókiennicze: Elanex, Wełnopol, czy Częstochowianka.

Przez jakiś czas funkcjonowało także lotnisko, pochłonięte ostatecznie przez zakłady hutnicze. Z transportem lotniczym chciała się związać także Politechnika Częstochowska, ale potencjału wizji pracowników dydaktycznych nie dostrzegło ministerstwo odpowiedzialne za oświatę. Jeśli o Politechnice mowa – jej najstarszy budynek wybudowany z przeznaczeniem dla tej szkoły, nawiązywał stylistycznie do uczelni lwowskiej. Pozostałe obiekty politechników miały kontynuować tę koncepcję, ale ją ostatecznie zarzucono. Z obrazu Kasprzaka wynika również, że Lwów odcisnął swoje piętno także w innych obszarach życia miasta.

Oś pracy i osiedla

Festiwal Filmów Dokumentalnych MOJA MAŁA OJCZYZNA im.Braci Krzemińskich

Festiwal Filmów Dokumentalnych MOJA MAŁA OJCZYZNA im.Braci Krzemińskich

Narrator będący przewodnikiem po odrestaurowanych przez Roberta Nawrota obrazach oprowadza widzów po wytyczonej od nowa Osi Pracy, czyli ciągu dzisiejszych alej Armii Krajowej, Kościuszki, Wolności, Niepodległości i Pokoju. Przy okazji odwiedziny złożone zostały w licznie powstających naówczas blokowiskach pod egidą pierwszej spółdzielni mieszkaniowej w mieście – Naszej Pracy.

Obraz obfituje w wiele więcej ciekawostek.

Po projekcji twórcy spotkali się z Grzegorzem Lipowskim – animatorem kultury w Częstochowie lat pięćdziesiątych. Krótka pogawędka na temat samego filmu przekształciła się w kącik wspomnień z lat studenckich Lipowskiego, Zbisława Janikowskiego oraz współprowadzącego festiwal – Jerzego Mizgalskiego.

Po Częstochowie lat wojennych publiczność OKF wybrała się także za sprawą kolejnego filmu autorstwa Mayi Talmon pt. „Szczęście i dobrzy ludzie”.

Film wyobrażający Częstochowę zarówno lat 50-ch, jak i dekad kolejnych: 60., 70., 80. i 90., można nabyć w kilku punktach miasta.

A może zainteresuje Cię coś poniżej?